jueves 12 de noviembre de 2009

Narciso.


Toda la vida te busqué,

Pero ahora que te encuentro

Me siento como Eco

Ante las negativas de Narciso,

Solamente te pido que

A la manera de éste no actúes

Y me regales la daga mortal

Que a Aminias derribó,

Prefiero ser petrificado por Medusa

Que sentir y padecer

El frio hierro penetrando en mis entrañas

Mientras mi sangre se derrama

Y poder callar para no maldecirte

Y que no halles el mismo final,

Pues prefiero no sentir

Que acabar juntos pero a la par separados

Por una desgracia que en el final nos una

Y a la par no separe

Pues una vez nos hallemos en el averno

No nos podremos juntar

Tendremos que separarnos por no unirnos en vida

No obstante como Apolo con Dafne no actuaré

A la cual persiguió,

Hasta que sin fuerzas a rogó a los dioses la ayudaran,

Ni tampoco a la manera de Hera,

Torturadora de los amantes de Zeus, quiero actuar

Cada vez que con otro te vea,

Pues prefiero verte con otro

Que verte abandonado y vagando por el averno

Solo y maldecido.

lunes 8 de junio de 2009

Locuras de amor.

Tengo el corazón en un puño y el alma rota por algo que llaman amor, nunca creía que esto dolería tanto a pesar de que siempre había luchado de su lado, la ventaja es que antes lo hacía mano a mano con el, y a hora éste insensato que no atiende a razones se ha vuelto contra mi y me ha herido de lleno, no se que me rondará en lo sucesivo ni que tendré que hacer para superarlo, sólo se que de momento mi corazón ha encogido y mi alma ha quebrado.

sábado 29 de noviembre de 2008


Desde el primer día que te vi,
supe que te amaría.
También que no sería correspondido,
ahora eso no importa,
te conozco
pero sigue sin ser cosa de dos.
y eso es algo que derrumba mi corazón.

viernes 21 de noviembre de 2008

Poema Las Morillas De Jaén


Tres morillas me enamoran
en Jaén,
Axa y Fátima y Marién.

Tres morillas tan garridas
iban a coger olivas,
y hallábanlas cogidas
en Jaén,
Axa y Fátima y Marién.

Y hallábanlas cogidas,
y tornaban desmaídas
y las colores perdidas
en Jaén,
Axa y Fátima y Marién.

Tres moricas tan lozanas,
tres moricas tan lozanas,
iban a coger manzanas
a Jaén:
Axa y Fátima y Marién.

Amar sin ser correspondido.


Que bonito es amar a una persona
mas sin duda es mejor el ser correspondido.

No obstante te conformas con verlo,
verlo feliz a ser posible
verlo cerca de ti,
solo con eso te conformas
mas sin duda te derrumbas.

Quisieras que fuera tuya pero no lo es
sabes que pertenece a otro mas sin duda resistes.

No obstante te conformas con verla,
verla feliz a ser posible
verla cerca de ti,
solo con eso te conformas
mas sin duda te derrumbas.

Sin duda tu felicidad se basa en la suya,
has fusionado tu alma a la suya.

No obstante te conformas con verlo,
verlo feliz a ser posible
verlo cerca de ti,
solo con eso te conformas
mas sin duda te derrumbas.

Piensas que ojala la consiguieras aunque pasara un mal rato
sabes que despues sería feliz y eso te hace feliz.

No obstante te conformas con verla,
verla feliz a ser posible
verla cerca de ti,
solo con eso te conformas
mas sin duda te derrumbas.

viernes 14 de noviembre de 2008

Estoy triste.

Hace poco recibí una de las peores noticias que he recibido a lo largo de mi vida. Esa noticia era que mi tío estaba enfermo de cáncer y que estaba en una fase terminal, lo peor llegó cuando a los pocos días me dijeron que la enfermedad había ganado la batalla y se lo había llegado, un escalofrío invadió y recorrió mi cuerpo súbitamente, quise llorar pero no pude, tal vez porque estaba en mi facultad, tal vez porque estaba en presencia de un amigo y no quería que me consolara o simplemente por hacerme ver a mi mismo que soy más fuerte de lo que pienso, el caso es que no pude ir a darle mi último adiós y cada noche cuando me acuesto y en cualquier momento del día en el que me acuerdo de él las lágrimas empapan mis ojos lo justo para notarse que estoy afectado pero no llegan a derramar se por mi cara, aún así la tristeza sigue y si vuelvo a pensar en él vuelve a ocurrir lo mismo. Lo que me quita de vez en cuando la tristeza es el pensar que allí donde esté se que está bien y por lo menos está libre de todo sufrimiento.
Pues to que no pude ir a darle mi último adiós espero que estas breves líneas sirvan de ello y que allí donde esté sepa que lo echaré de menos y que lo seguiré recordando. Pues sin más demora me despido de ti. adiós Carlos.

viernes 31 de octubre de 2008

Ιθάκη



Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

(Si vas a emprender el viaje hacia Ítaca,)
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
(pide que tu camino sea largo)
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
(rico en experiencias, en conocimiento.)
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
(A Lestrigones y a Cíclopes,)
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
(o al airado Poseidón nunca temas,)
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
(no hallarías tales seres en tu ruta)
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
(si alto es tu pensamiento y limpia)
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
(la emoción de tu espíritu y tu cuerpo.)
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
(A Lestrigones y ni a Cíclopes,)
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
(ni al fiero Poesidón hallarás nunca,)
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
(si no los llevas dentro de tu alma,)
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
(si no es tu alma quien ante ti los pone.)

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
(Pide que tu camino sea largo,)
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
(que numerosas sean las mañanas de verano)
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
(en que con placer, felizmente)
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
(arribes bahías nunca vistas;)
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
(detente en los emporios de Fenicia,)
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
(y adquiere hermosas mercancías,)
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
(madreperla y coral, y ámbar y ébano,)
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
(perfumes deliciosos y diversos,)
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
(cuanto puedas invierte en voluptuosos y delicados perfumes;)
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
(visita muchas ciudades de Egipto)
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
(y con avidez aprende de sus sabios.)
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
(Ten siempre a Ítaca en la memoria.)
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
(Llegar allí es tu meta.)
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
(Mas no apresures el viaje.)
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
(Mejor que se extienda largos años)
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
(y en tu vejez arribes a la isla,)
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
(con cuanto hayas ganado en el camino,)
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
(sin esperar que Ítaca te enriquezca.)

Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
(Ítaca te regaló un hermoso viaje.)
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
(Sin ella el camino no hubieras emprendido.)
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
(mas ninguna otra cosa puede darte.)

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
(Aunque pobre la encuentres, no te engañará Ítaca.)
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
(Rico en saber y en vida, como has vuelto,)
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.
(comprendes ya qué significan las Ítacas.)

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (Konstantino Kavafis)